Harm op de bres voor Belcampo-beeld - Radio 350

Harm op de bres voor Belcampo-beeld

Geplaatst op: 12-03-2005 |

RIJSSEN/BATHEM - De discussie om schrijver Belcampo in Rijssen te eren met een standbeeld is verstomd. Tot teleurstelling van Harm Agteresch en enkele medestanders. Sinds drie weken staat Belcampo’s buste, gemaakt door de Rijssense kunstenaar Gerda van der Linden, in Bathmen. ‘En daar hoort ie niet!’, vindt Agteresch.

Heel Rijssen moet er na publicatie in een huis-aan-huis blad van op de hoogte zijn. Het borstbeeld van de schrijver Herman Pieter Schönfeld Wichers (1902-1990), alias Belcampo, is in het Sallandse Bathmen is terechtgekomen.

‘Daar had ik wel reacties op verwacht’, zegt komiek/tekstschrijver Agteresch, alias ‘Harm oet Riessen’. ‘Maar ik heb helemaal niks vernomen. Niet van het gemeentebestuur en niet van de Kulturele Raad Rijssen (KRR). Helemaal niks, dat valt wel tegen. Maar misschien moet ik zelf eens bellen.’

De beroemdste zoon van het Reggestadje werd in Naarden geboren en verhuisde als peuter naar Rijssen waar hij tot zijn studententijd woonde. De notariszoon studeerde rechten en medicijnen in Amsterdam en was onder andere studentenarts in Groningen en huisarts in Bathmen.

Herinneringen uit zijn jeugd in Rijssen en de nieuwste wetenschappelijke gegevens verwerkte hij in zijn boeken, vaak tot absurde fantasieën. In 1958 verscheen ‘Het Grote Gebeuren’, over de Dag des Oordeels in Rijssen. Dat werd Belcampo niet in dank afgenomen en bijna een halve eeuw nadien zijn de gevoeligheden nog steeds merkbaar. In 2002, een eeuw na zijn geboorte, probeerden Agteresch en enkele geestverwanten in Rijssen een standbeeld op te richten voor de schrijver. Harm Agteresch noemt zich een bewonderaar van Belcampo. ‘Ik heb hem zelf gekend, want ik had veel contact met zijn broer Karel. Dat was eind jaren vijftig. We waren veel in het bos te vinden en daar zag ik ook vaak iemand die zat te schrijven. ‘Dat is m’n broer Herman’, zei Karel en zo leerde ik hem kennen. Ik bewonder hem om z’n fantasie.’

De inspanningen van Agteresch om een standbeeld te realiseren brachten Gerda van der Linden op het idee er in stilte één te creëren van klei, aan de hand van foto’s. Ze gaf hem aan Harm oet Riessen cadeau en sindsdien leidt de buste een zwervend bestaan. Rijssen, en dan met name de orthodoxe bevolking, is niet gecharmeerd van Belcampo. ‘Hij hoort in de bibliotheek’, vindt Agteresch, ‘maar uit een stemming onder het personeel bleek dat ze hem daar niet willen hebben.’ Anderhalf jaar stond de buste in het restaurant van het Parkgebouw, maar dat vond Harm ook maar niks, ‘want Belcampo hoort niet in de kroeg’. Daarna verhuisde het beeld naar de werkkamer van Agteresch.

De komiek heeft al jaren contact met Belcampo’s dochter Maartje. Een aantal weken geleden hoorde hij van haar dat in Bathmen een expositie is ingericht over de schrijver en er een Belcampopad is geopend. Dat leek hem een goede gelegenheid het beeld weer in de openbaarheid te brengen. Het is nu uitgeleend aan de Oudheidkamer Bathmen die het beeld plaatste in de hal van de plaatselijke Rabobank. Op die plek stond vroeger het doktershuis.

Als het aan de Kulturele Raad Rijssen (KRR) ligt zit terugkeer naar Rijssen er niet in. Voorzitter Freek Nieuwenhuis ziet geen reden zich daar voor in te spannen. ‘Als er al een beeld komt voor Belcampo, dan samen met z’n broer Karel. Want Karel heeft als samensteller van het Twents woordenboek veel meer betekend voor de Rijssense gemeenschap dan Herman. Een beeld van alléén Belcampo zou geen recht doen aan wat de familie voor Rijssen betekende. Dat kun je dan net zo goed plaatsen in Groningen of Bathmen.’

Harm Agteresch blijft bezitter van de buste. ‘Maar als ik een goede afspraak kan maken met de bibliotheek en ze het beeld ook echt laten staan, dan geef ik hem weg.’ Hij blijft hopen, maar ziet niet direct een gelegenheid om de terugkeer van het beeld aan op te hangen. Het jaar 2008 misschien? Vijftig jaar na het verschijnen van ‘Het Grote Gebeuren’. Dat zou pas echt een gebeurtenis zijn.


Ga terug...