Kantklossen in De Boschkamp - Radio 350

Kantklossen in De Boschkamp

Geplaatst op: 13-10-2005 |


HOLTEN - Met gevaar voor lijf en leden (want de bezigheid blijkt blessuregevoelig) wordt er deze week gekantklost in De Boschkamp in Holten. Twee over drie en vier en twee terug?

U dacht dat kantklossen een truttige bezigheid is? Dat er een zweem van oubolligheid om heen hangt? Fout! Volgens Diny Klooster, kantklosdeskundige en de vrouw die het maandelijkse kantklossen in dorpshuis De Boschkamp in goede banen leidt, is kantklossen af van het stoffige imago. ‘Daarom noemen ze het tegenwoordig ook kantkunst. Kijk maar eens naar de tegenwoordig razend populaire kerstmarkten. Daar zie je de mooiste dingen, gemaakt van kant.’ En kantkunst is niet alleen maar garen, getuige de lijst aan de muur van het dorpshuis, waarin een combinatie van schilder- en kantkunst zit. Twee over drie, twee en vier terug en twee over drie.

Zie daar de linnenslag. Twee over drie en vier en twee terug: de netslag. Zie daar de twee slagen waarmee uw verslaggever aan de slag gaat om zijn eigen boekenlegger in elkaar te klossen. Dat gebeurt door een berg klossen met garen eraan over elkaar te leggen, door middel van de bovenstaande nummering. Eén van de klossen is de ‘loper’, die de klosser telkens gebruikt. Om het voor de beginneling niet al te moeilijk te maken is de loper nu bespannen met blauw garen, ter onderscheid. Of het niet makkelijker is om de loper zelf een andere kleur te geven? Klooster: ‘Haha, dat vraagt iedereen die begint, maar zo werkt het niet’.

Aha.

Terwijl de boekenlegger op het kantkloskussen langzaam maar zeker vorm krijgt en buurvrouw Cobi zo nu en dan een jaloerse blik werpt op de soepele en natuurlijke stijl van haar kersverse buurman, vertelt Klooster dat kantklossen niet ongevaarlijk is. ‘Schouderblessures liggen op de loer!’ Voorlopig lijkt het meubilair in de Boschkamp een groter gevaar.

Omdat de tafels te hoog zijn hebben de dames twee stoelen op elkaar geschoven om op de juiste hoogte te komen.

Cobi wordt intussen steeds enthousiaster: ‘Je bent een natuurtalent.’ Om er binnensmonds aan toe te voegen dat het werkstuk alleen geschikt is voor ‘hele kleine boekjes’.

Sommige vrouwen zijn meer dan een jaar bezig met een werkstuk, vertellen ze. En als er een fout wordt gemaakt, dan zijn de meesten meedogenloos voor zichzelf. ‘Dan haal ik alles weer uit’, zegt er een. Perfectionisme, het lijkt typerend voor de hedendaagse kantkunstenaar. Klooster, woonachtig in Diepenheim, maar een geboren Holtense: ‘Nu geef ik geen les, dit is meer een gezellige bijeenkomst. Maar als ik mensen het klossen nieuw moet leren, kan ik er maar vijf of zes hebben. Dan is er echt wel even begeleiding nodig.’ Dan is het tijd om af te hechten. Met grote zorg worden de spelden uit het kussen verwijderd. Er zit weliswaar een weeffoutje in de boekenlegger, maar het resultaat mag er zijn. Klooster: ‘Zullen we de draden die er aan hangen maar lekker lang laten? Dan lijkt het nog wat.’




Ga terug...