Excelsior '31 laat punten op Urk - Radio 350

Excelsior '31 laat punten op Urk

Geplaatst op: 12-12-2005 |


URK - Het is niet alleen maar regen dat op de hoofden van Urk neerdaalt dit seizoen. Af en toe schijnt ook wel degelijk het zonnetje in het vissersdorp en kunnen de voetballers van het eerste elftal met een opgeklaard gezicht gaan genieten van een welverdiende zondagsrust. Zo was de opluchting na de 3-1 overwinning op Excelsior '31 aan alle kanten voelbaar.

De huidige rangschikking is van dien aard dat de kinderhand van Urk gauw gevuld is. Ieder punt is van harte welkom, het liefst uiteraard met drie tegelijk. Alleen op die manier zal het ook lukken uit de bedreigde hoek weg te komen. "De must was groot vandaag", ventileerde trainer René Bakhuis zijn vreugde over de goede afloop. "We hebben er hard genoeg voor gevochten om weer eens een keer aan de goede kant van de score uit te komen. Dan is het goed dat dat gelukt is. Fijn voor de positie op de ranglijst, maar meer nog voor het gevoel in de ploeg. Ik weet dat we het kunnen."

Dat laatste bewees Urk tegen Harkemase Boys (0-4), DOS Kampen (3-0), ONS Sneek (4-1) en ook Excelsior '31 staat nu in dat glorieuze rijtje. Urk begon in ieder geval geïnspireerd aan de wedstrijd, waar de bezoekende club juist een tegenovergestelde houding ten toon spreidde. Die laksheid van het zal allemaal wel in orde komen pakte averechts uit en Excelsior '31 weet nu ook wat het gevaar is als Paul Smid de ruimte krijgt. Het duo Jarno Beltman en Peter Scheppink mocht zich dat aanrekenen, zoals ook keeper Vicente Fernandez Hessselink schuld droeg aan het openingsdoelpunt. In plaats van de knal van Smid weg te boksen probeerde de Twentse doelman de doelpoging met de borst op te vangen, wat hij voor hetzelfde geld achterwege had kunnen laten. Het was een zinloze actie bij zo 'n snoeihard schot als Smid losliet. Even later denderde Smid weer richting Fernandez Hesselink, maar eindigde de geplaatste boogbal op de lat. Dat mocht nog pech heten, maar dat Pieter Ras daarna de teruggekaatste bal over het lege doel kopte droeg een grote mate van knulligheid in zich. Vlak voor rust kwam Urk toch op 2-0 en andermaal had Smid een groot aandeel. Deze keer zette hij Jan Kramer aan het werk, maar de rechterspits kreeg de kans niet door te lopen, omdat Arjan Schooten hem vloerde. Teunis Kramer schoot de terecht toegekende strafschop langs de kansloze Fernandez Hesselink.



In de blessuretijd van de tweede helft deed Smid weer van zich spreken, deze keer met de definitief bevrijdende 3-1. Smid de redder van Urk in bange dagen, een voetballer die afgelopen zomer overkwam van eersteklasser Staphorst, het zou zo maar kunnen. Zoals te doen gebruikelijk is Smid de uitzondering op de regel dat er alleen maar van origine Urkers deel uitmaken van de hoofdmacht. Een wonder van techniek is de 28-jarige leraar basisonderwijs niet, torst wellicht een kilootje of wat te veel mee, maar met zijn krachtige lijf kan hij het iedere defensie knap lastig maken. Smid moest het tegen Excelsior '31 een groot deel van de tijd alleen opknappen. Steun van de vleugels van Jan Kramer en Kees Wakker kwam er nauwelijks en ook het middenveld miste het vermogen een brug te slaan tussen verdediging en aanval. Die taak lag op de schouders van Claus Brouwer, Ras en William Visser, maar die liepen voornamelijk - en dan ook nog vaak vergeefs - achter tegenstanders aan.



Jan Kramer, Kees Wakker, Claus Brouwer, Pieter Ras en William Visser horen bij een lichting spelers voor wie het moment om sportief een stapje terug te gaan doen steeds dichterbij komt. Hoe monumentaal ook - Jan Kramer bijvoorbeeld speelde tegen Excelsior '31 zijn 400-ste competitie wedstrijd in Urk-1 - er komt ooit een tijd van gaan. Urk staat wat dat betreft op een kruispunt van wegen. Het is het dilemma tussen afscheid nemen van gelouterde coryfeeën en hunkerend uitkijken naar nieuwe aanstormende talenten. Gert Jan Nagel probeert dit jaar te ontluiken. De 20-jarige linksback hield zich redelijk staande tegen Maarten Dangremond en ook de regelmatig opkomende Sander ter Harmsel. Op de andere flank pakte de proef met Siemen Lindenboom, als stand-in voor de echte back Fokke Jan Gnodde (geblesseerd), niet goed uit. Lindenboom (21), veeleer een middenvelder dan een pure verdediger, beleefde tegen Hubert Dijk een loodzware middag, maar mocht van geluk spreken dat zijn tegenstander nooit controle kreeg over zijn voorzetten die alle kanten opvlogen behalve de goede.


De steunpilaren bij Urk achterin waren Teunis Kramer en Jelle Loosman die in eendrachtige samenwerking Erwin Looms een baalzaterdag bezorgden. En ook keeper Cornelis Koffeman stond als het erop aan kwam zijn mannetje. Van dat trio kan Urk de komende jaren nog volop genieten. Teunis Kramer en Loosman zijn beiden achter in de twintig. Cornelis Koffeman heeft de jeugd nog en dus de toekomst en kon vorig seizoen nog rekenen op een basisplaats in het Nederlands amateurelftal onder 23 jaar. Bakhuis aarzelde ook niet om in de tweede helft de routiniers Kees Wakker (30), Jan Kramer (35) en Pieter Ras (30) in te ruilen voor de jongere krachten Randy Jelies (23), Evert-Jan Slooten (27) en Harm ten Napel (25).

Excelsior '31 zal zich nog wel eens achter de oren krabben waarom het net als vorig seizoen (2-1) weer misliep op het voormalige Zuiderzee-eiland. Eigen schuld, pijnlijke bult, was een toepasselijke conclusie. Scheppink had al zijn fut blijkbaar thuis gelaten en de andere as-spelers, Jarno en Martijn Beltman, deelden in die malaise. De kampioensploeg van vorig jaar vestigde in zijn totaliteit de indruk dat het om een zomeravondoefenpotje ging in plaats van een serieuze competitiewedstrijd. Het tempo van de combinaties was nog wel aanvaardbaar, maar was anderzijds toch ook te eentonig. Daardoor kwam het allemaal zeer plichtmatig over. "Geen greintje beleving", bromde trainer Henri Golstein. Met de ruil Amanuel Isa voor Martijn Beltman had Golstein in de tweede helft nog wel getracht de bakens te verzetten. Halverwege de tweede helft zorgde Isa ook voor de aansluittreffer. Nick Hoekstra liet voor het eerst die middag een puntgave voorzet achter de defensie van Urk ploffen waar Isa met een subtiele voetbeweging de zaak afrondde (2-1).

Heel veel meer zicht daarna op de gelijkmaker heeft Excelsior '31 niet meer gehad, op wat wanhoopspogingen van afstand na dan. En niet te vergeten die ene ogenschijnlijk niet te missen kans in de slotfase, waarbij Looms op drie, vier passen van het doel een meter naast kopte. Had Looms beter gemikt, dan had een verloren middag waarschijnlijk toch nog een vrolijk accent gekend. En had Dijk nog kunnen verkondigen dat hij toch een assist - voor deze ene keer vanaf de rechterflank - had afgegeven. Maar al met al was het niet eens vreemd dat Urk andermaal een veel hoger geklasseerde tegenstander een poets wist te bakken. Die vergat namelijk domweg om zijn overwicht te gelde te maken en kreeg daarvoor de traditionele rekening gepresenteerd. Excelsior '31 liet daardoor een gevoelige veer in de achtervolging van koploper ONS Sneek, die wat er ook gebeurt op de laatste speeldag voor de winterstop het herfstkampioenschap niet meer kan ontgaan. Voor Urk telt de ernst van de twaalfde plaats. Mooi voetballen is daarbij van ondergeschikt belang. Met knokken, knokken en nog eens knokken zal het moeten gebeuren. Niks mee mis, redeneert men naar de realiteit van het moment.


Bron: voetbalopzaterdag.com
Tekst: Aad van der Graaf


Ga terug...