Op een prima bespeelbare grasmat (onlangs gerenoveerd) van de velden van het voormalige Diekman (FC Twente) stadion heeft Blauw Wit belangrijke punten laten liggen door een gelijkspel tegen één der oudste
voetbalclubs (opgericht 1885) het Enschedese (P)rinses (W)ilhelmina. Door dit gelijke spel (2 – 2) kwam de tweede plek op de ranglijst helaas nog niet binnen bereik. Koploper, het Oldenzaalse De Esch, won wel door een ruime zege (de enige twee verliespunten tot nu toe waren thuis tegen Blauw Wit ’66) de voorsprong op nummer twee vergroten naar inmiddels zeven punten. Blauw Wit blijft op de vierde plek staan met inmiddels negen punten achterstand.
In de eerste minuten liet de thuisploeg zien over veel snelheid in de voorhoede te beschikken en moest Blauw Wit al haar kunnen in de defensie tonen om de tegenstander de baas te blijven. Geleidelijk kwamen de
gasten beter in de wedstrijd en namen de controle op het middenveld over met een prima spelende middenlinie die de bal vlot rondspeelde. De eerste echte kansen waren dan ook voor Blauw Wit maar door te gehaast handelen werden deze niet goed benut. Na 15 minuten kwam Blauw Wit simpel op een voorsprong. Uit een scrimmage in het PW-doelgebied schoot Thomas tegen de doelman maar uit de rebound wist Edwin toch de 0-1 aan te tekenen. Hierna nam Blauw Wit het gas enigszins terug om met goed en verzorgd voetbal de
tegenstander met vlijmende steekpasses te verrassen doch de scherpte in de afronding liet nog veel te wensen over. Halverwege de eerste helft had de voorsprong vergroot moeten worden via een mooie, van het doel
wegkrullende, voorzet over rechts van Edwin. Jordy tikt echter te gehaast over. Blauw Wit kreeg het laatste kwartier meer tegenstand van een redelijk goed voetballend PW, onbegrijpelijk dat de thuisploeg nog niet meer punten had verzameld om zich te vrijwaren van de gevarenzone. Toch bleef Blauw Wit tot de rust prima overeind, bleef voetballend de bovenliggende partij, maar voor rust werd helaas niet meer gescoord.
Na rust direct de aansluittreffer voor PW (1 -1 door Mike Westerman). De schrijver dezes heeft de treffer niet gezien omdat hij iets te laat uit de bestuurskamer kwam en de 1-1 reeds genoteerd stond. De PW-aanvaller
werd over links iets teveel vrijheid gegund en deze kon ongehinderd inschieten. Blauw Wit bleef direct weer de aanval zoeken na een wissel voor Glenn die door Bart werd vervangen. Blauw Wit probeerde met aanvallen over de vleugels spits Thomas in stelling te brengen doch meestal zat hier een verdediger tussen en de enkele keer dat Thomas wel bereikt werd zat het hem niet mee en was de PW-goalie een sta-in-de-weg. Halverwege de 2e helft werd een niet te missen kans, uit een goed genomen vrije trap door Remco, door Jordy net naast gekopt. Een kwartier voor tijd viel er dan toch een treffer te noteren, echter voor de thuisploeg. Uit een hierna afgeslagen aanval ruimde de Blauw Wit defensie niet goed op en hiermee wist PW-aanvaller Harro Mengers wel raad. Hij joeg de bal met vaart achter doelman William (2 – 1). Blauw Wit had nog een kwartier tijd om niet
zonder punten uit Enschede te moeten vertrekken. Jordy werd gewisseld voor Djowin en nog geen drie minuten later werd Nick de Bie bij de achterlijn in het PW-doelgebied aan zijn shirt getrokken en scheidsrechter Meijer uit
Deventer wees gedecideerd naar de stip. Een meevaller voor Blauw Wit, de toegekende penalty werd door Bart feilloos ingeschoten (2 – 2). Hierna bezorgden de gasten PW nog hectische, laatste tien minuten en was winst
ook niet onverdiend geweest doch achteraf kon worden vastgesteld worden dat een gelijkspel uiteindelijke toch de juiste afspiegeling van het wedstrijdverloop weergaf.
Volgende week zaterdag (6/12) thuis een zware kluif tegen Sportlust Glanerbrug, dat veel spelers zag komen van de failliete zondag eersteklasser Glanerbrug, de huidige nummer drie (één punt meer dan Blauw Wit ’66).
Opstelling: William Kolkman, Remco Stam, Arjan Vorkink, Gijs Klein Nagelvoort, Ivan Schuppert, Patrick Bolink, Edwin Bolink, Nick de Bie, Jordy Kamphuis (Djowin Meijerink), Thomas Nijkamp en Glenn te Berge (Bart Bulsink).