Ruststand 0 – 1
Eindstand 2 – 2
Verbazing, verbijstering maar vooral ingehouden woede vochten zaterdagmiddag, na het slotakkoord van scheidsrechter De Witte om voorrang bij, E.V.-kapitein Anton Wennemers. De oefenmeester had zojuist zijn ploeg “in overtime” op een zwaar bevochten 2-1 voorsprong zien komen tegen opponent Dieren, maar moest tot z’n afgrijzen zien dat zwart-wit na die tweede treffer de gasten in de laatste halve minuut van de strijd niets in de weg legde om alsnog op gelijke hoogte te komen, 2-2.
Gezien de veldverhoudingen mankeerde er nog niet zoveel aan een remise, maar achter het kopje “aantal doelrijpe kansen” stonden bij Enter Vooruit heel wat meer streepjes dan bij de bezoekers. Duur puntverlies derhalve voor E.V. dat het hoogste treetje in de 2e klasse H dit jaar kan vergeten. Nog volop mogelijkheden voor “de slagroom op de taart” ofwel de nacompetitie, maar dan zal er in het restant van deze voetbaljaargang toch wat meer gewonnen moeten worden dan de laatste weken het geval was.
De equipe van Wennemers leverde in elk geval een veel betere voorstelling af dan een week geleden tegen De C.J.V.’ers. Niet dat er na afloop een staande ovatie vanaf de zijlijn kwam, maar de uitvoering van het zaterdagse toneelstuk was meer het aanzien waard dan het tranentrekkende treurspel zeven dagen eerder in Deventer.
In de openingsfase hielden Dieren en E.V. elkaar aardig in evenwicht, maar na een kwartiertje namen de withemden het heft aardig in handen. Toen vielen ook de eerste kansen van de wedstrijd te noteren. En dat waren er aan Enterse zijde minimaal twee met een gouden randje omlijst. In minuut 16 sneden Rond Smit en Martijn als een warm mes door de boter de Dierense defensie uiteen en had Smit na een prachtig breedtepassje van Rohaan de uitvoering van de 1-0 voor het uitzoeken. “Ik ging nadenken in plaats van uit te halen toen ik alleen voor de doelman stond” aldus Smit na afloop voor Radio Regio FM. Weg kans. Vijf minuten later was daar een fraaie combinatie over vier schijven die Henri Knol moederziel alleen voor keeper Enrico van der Wulp bracht. Te gehaast drukte Knol met zijn (linker) “chocoladebeen” af en zag de knikker via de binnenkant paal weer het veld in stuiteren.
Aanvallend was toen van de bezoekers nog bar weinig vernomen. Dat kwam pas na de klok van drie uur. In minuut 33 vond Bas Peters z’n spits Hiele van Valburg die de bal in het zijnet pegelde. Ook dat had een doelpunt kunnen zijn. Aan de overkant schoot E.V. vervolgens opnieuw een paar mogelijkheden naar de eeuwige jachtvelden, totdat op slag van rust ineens het tellertje bij de gasten op 1 sprong. De inleiding was een fabelachtige redding van doelman Robert Velten op een snoeiharde inzet (vanaf 3 meter) van goaltjesdief Hiele van Valburg. De jonge doelman was zeker nog even aan het nagenieten van de safe en “vergat” zijn manschappen bij de overgebleven hoekschop op de juiste plaats te zetten. Vogeltje vrij mocht Kay van Scharrenburg daardoor de 0-1 binnenkoppen.
Na een kwartiertje schaft kwam zwart-wit met nieuwe energie uit het kleedlokaal. E.V. legde er vanaf de herstart danig de pees op, maar vergat enkele malen de trekker over te halen. De kansen voor de gelijkmaker kwamen regelmatig voorbij, maar de aanvallende afronding was, evenals de voorbije weken, veelal te onschuldig. Ook aan de overzijde lieten de mannen van trainer Micha Vredegoor zich niet onbetuigd en waren met rappe tegenstoten enkele malen dicht in de buurt van de Enterse kooi. Maar ook daar bleef de deur vooralsnog gesloten.
Coach Anton Wennemers stuurde in het laatste kwart derhalve volop aanvallende manschappen naar het front. Wout Velten kwam het driemanschap Knol-Smit-Rohaan ondersteunen en toen dat ook nog niet het beoogde resultaat gaf, werd Hans Baan vanaf de bank als pinchhitter naar de brandhaard gestuurd. Dat leverde wel het gewenste effect op. In de 79e minuut was daar dan eindelijk de dik verdiende gelijkmaker. Voorzet Martijn Rohaan en Ron Smit zwiepte met een majestueuze kopbal de ronde knikker tegen de touwen, 1-1. E.V. rook bloed en had in de absolute slotfase nog overschot.
Met vereende krachten, gekoppeld aan een daadkrachtig opportunisme, wilde Enter Vooruit in extremis “de winnende” uit de strijd slepen. En zowaar, de 2-1 kwam in blessuretijd op het bord. Een diepe bal richting “zestien” waar Hans Baan z’n hele ziel en zaligheid tijdens een kopduel met Bas Peters in de strijd gooide. In de scrimmage kwam de bal voor de rechter pantoffel van Ron Smit, die met een volley het projectiel tegen het nylon daverde, 2-1. In plaats van volop druk te zetten op de bal, na de aftrap van Dieren, liet E.V. toe dat de gasten in de laatste halve minuut nog een keer met veel volk in het Enterse strafschopgebied konden verschijnen.
In eerste instantie was daar nog de afweer, maar toen arbiter De Witte (die prima leidde) de bezoekers wel erg makkelijk een vrije schop gaf ging het alsnog mis. De bal werd vanaf links voor het hok geslingerd en via de kruin van Norbert van Engelenburg sloeg de bal tegen het netje, 2-2.