Sportpark Zuid in Doetinchem was het station dat Enter Vooruit aandeed in de 24e wedstrijd van dit seizoen. Bij de club waar de gebroeders Siem en Luc de Jong hun eerste beginselen van het edele voetbalspel onder de knie probeerden te krijgen (da’s dan overigens aardig gelukt) hakkelde en haperde de Enterse trein opnieuw in de eerste 45 minuten, maar kwam het vehikel na rust weer eens ouderwets op stoom. Na 90 voetbalminuten werden de drie wedstrijdpunten met zorg in de kofferruimte geladen, 0-3.
Het elektronisch klokwerk in Doetinchem had minuut 4 nog niet eens op de teller staan toen het vakje 0 aan de kant van de gasten al op 1 sprong. De spits van de thuisploeg, Ricardo Langeweg rammelde de bal tegen de touwen …….. maar wel in het voor hem verkeerde doel. Een aanvaller in de eigen “zestien” ……. dat gaat veelal fout. Scherp aangesneden hoekschop van Wout Velten, Langeweg bij de eerste paal, maar in plaats van dat de knikker opgeruimd werd, ketste de bal via de voet van de Doetinchemmer tegen de eigen netten, 0-1.
Een opsteker van jewelste voor E.V., maar in plaats van een forse dosis zelfvertrouwen in de bagage, hobbelde het Enterse gezelschap vrolijk verder in het tranentrekkende treurspel van een week eerder tegen Be Quick ’28. Hoewel dirigent Wennemers z’n manschappen deze week toch verbaal had voorgehouden wat daar in Zwolle allemaal mis was, verviel zijn ploeg opnieuw in vreemdsoortige gewoonten. De beroerdste daarvan was dat er wederom vele passes roekeloos ingeleverd werden bij een speler met een geel-blauw wedstrijdshirt. En dát is toch echt al sinds 45 jaren het tenue van tegenstrever D.Z.C., dus dat schiet niet op.
De gastheren aanvaardden de geschenken dankbaar en togen daardoor voortvarend ten aanval. Achterin moest zwart-wit alle zeilen bijzetten om onheil te voorkomen. Een handvol corners leverden niks op voor de thuisploeg, een loeigevaarlijke vrije trap van Jeroen in ’t Veld werd door keeper Robert Velten uit de winkelhaak getikt en verwoestende uithalen van Tolga Yayla en Ricardo Langeweg vlogen in de ballenvangers of zeiden zelfs in de bomenrij die nog achter diezelfde ballenvangers stonden. Enter Vooruit zette er een paar sporadische speldenprikken tegenover, maar bij die enkele counters bleek wel dat de defensie van de thuisclub nou niet bepaald uit gewapend beton bestond. E.V. kreeg zomaar een drietal één-op-één situaties in de schoot geworpen, maar vond evenzo vaak sluitpost Max Riekel op haar weg.
Nadat er maar eens eerst thee gedronken werd kwam Enter Vooruit toch met andere bedoelingen uit het schaftlokaal. Naarmate de strijd vorderde kreeg E.V. steeds meer aandelen in het gebeuren, wat na een uur resulteerde in een overwicht. Defensief gaf de laatste linie van zwart-wit niks meer weg en voorin en op het middenveld wonnen de aanvallend ingestelde acteurs keer op keer hun persoonlijke duels. Toen Maarten Jaspers letterlijk ook nog een handje toestak door de bal weg te slaan in eigen strafschopzone, deponeerde de goed leidende referee Derks uit Groesbeek de knikker resoluut op elf meter van het D.Z.C.-heiligdom. Henri Knol meldde zich voor dat karwei. Nou staat Knol wel vaker aan het kanon bij een pingel, maar het feit was dat E.V.’s topschutter de laatste acht competitieduels (daarvóór maar liefst 16 streepjes achter zijn naam in 15 wedstrijden) zo droog stond als de Sahara in hoogzomer. En dat is nou niet bepaald bevorderlijk voor een mens van vlees en bloed. Toch verklaarde Knol later dat ie geen twijfel kende tijdens z’n gang naar de penaltystip. Dat bleek een handvol seconden later.
Goalie Riekel werd de verkeerde kant opgestuurd en met een straffe penseelstreek van z’n rechter kegelde Knol de bal tegen de Doetinchemse touwen, 0-2. Doordat ie deze week niet helemaal okselfris was, kon de schutter meteen naar de kant en de ook al niet blessurevrije Martijn Rohaan mocht in het slotkwartier nog even opdraven. Die had een minuut of tien voor sluitingstijd een juweel van een steekpass in huis die Diederick Borkent alleen voor keeper Riekel zette. Met een gave curve binnenkant voet draaide de blonde Enterse middenvelder de bal in één beweging langs de doelman tegen het nylon, 0-3. Aan de overkant zat D.Z.C. ook niet helemaal stil. Eerst hamerde Tolga Yayla de bal op de kruising van paal en lat en even verderop rammelde Robert Velten met een katachtige reflex een vrije trap van Jeroen in ’t Veld, die onderweg nog van richting veranderd werd, uit zijn kooi. Verder was het over en sluiten, een ietwat te hoog uitgevallen zege, maar wel een E.V. dat na rust weer tekenen van (voetbal)herstel toonde.
Ruststand 0 – 1
Eindstand 0 – 3