In de voorlaatste thuiswedstrijd van dit seizoen kreeg Blauw Wit ’66 het tegen degradatie strijdende S.D.C. ’12 uit Denekamp op bezoek. Na de goede wedstrijd van vorige week tegen Quick ’20 rekende iedereen eigenlijk op een revanche voor de in Denekamp geleden 4-1 nederlaag tegen deze laagvlieger. Hoe anders pakte het echter uit. Opnieuw wisten de Denekampers als winnaar van het veld te stappen. Ze boekten pas hun vijfde zege van dit seizoen, waarvan echter twee op Blauw Wit ’66!
Vanaf de aftrap bleek Blauw Wit vol goede bedoelingen. Het nam direct het initiatief en na enkele minuten leek de score al te worden geopend. De doelman van de gasten wist echter met een fraaie redding op een kopbal van de opgekomen rechtsback Remco Stam een vroege achterstand voor zijn ploeg te voorkomen. De thuisclub bleef de aanval zoeken, maar de bezoekers kregen geleidelijk aan steeds meer grip op de wedstrijd. Met een tomeloze inzet werd gestreden voor hun kansen op klassenbehoud, waarbij duidelijk werd dat de gasten fysiek meer te bieden hadden dan de thuisclub. Blauw Wit had behoorlijke problemen met deze speelwijze van de gasten en begon steeds meer duels te verliezen. S.D.C. kwam daardoor beter in de wedstrijd en probeerde met snelle counters, vooral over links, tot succes te komen. De Blauw Wit- verdediging kon echter nauwelijks in de problemen worden gebracht. Ook de thuisclub kon aanvallend niets afdwingen, zodat er voor de toeschouwers weinig te genieten viel. In de 26e minuut kwam S.D.C. echter toch onverwacht op voorsprong, toen niet alert verdedigen goed werd afgestraft (0-1). Blauw Wit vond deze achterstand toch te gek en ging volop in de aanval. Echter, behoudens enkele hoekschoppen leverde dar niets op. Toch leek kort voor rust de gelijkmaker op het scorebord te komen. De vanwege de personele problemen van het 4e elftal geleende Jordy Kamphuis kwam vanaf links goed naar binnen en schoot hard en laag in de hoek, doch met een knappe redding wist de doelman zijn inzet tot hoekschop te verwerken.
Na de rust zocht de thuisclub direct weer de aanval, forceerde enkele hoekschoppen, maar echte kansen kwamen er niet. In de 60e minuut kwam Glenn ten Berge Jordy vervangen, maar ook daardoor veranderde het spelbeeld niet. Blauw Wit had simpelweg geen antwoord op de strijdwijze van de gasten en werd fysiek steeds afgetroefd. Het maakte aanvallend een machteloze indruk. De rustig leidende scheidsrechter de Vries uit Enschede moest wel herhaaldelijk fluiten voor een overtreding van een S.D.C.-er, maar de overtredingen waren niet zodanig dat hiervoor gele kaarten moesten worden getrokken. Ook die vele vrije trappen waren een vrij gemakkelijke prooi voor de S.D.C.-verdediging en doelman. De beste kans was nog voor S.D.C. uit een counter, maar de in de tweede helft vrijwel werkloze Blauw Wit-goalie William Kolkman zag tot zijn opluchting de bal net naast gaan. Een tweede treffer zou voor de bezoekers ook teveel van het goede zijn geweest. Geleidelijk aan bleek dat Blauw Wit de paasdagen nog wel had kunnen door voetballen maar ook dan niet zou scoren. De S.D.C.-goalie werd nauwelijks op de proef gesteld. In de slotfase, toen Max Nab middenvelder Michel Stam nog kwam vervangen, ging voorstopper Gijs Klein Nagelvoort nog mee naar voren. Ook hij kon echter geen bres slaan in de S.D.C.-verdediging, die dit seizoen toch al 56 tegentreffers heeft moeten incasseren. Toch kwam er nog een kans voor Blauw Wit. Matthijs de Jong speelde Remon Müller aan, doch deze mikte net naast. Kort hierna klonk het eindsignaal en konden de S.D.C.-ers een door hun geweldige inzet niet onverdiende zege gaan vieren en drie belangrijke punten bijschrijven in de strijd tegen degradatie. Willen de Blauw-Witters in de laatste twee wedstrijden van dit seizoen nog punten pakken, dan zal het aanvallend uit een ander vaatje moeten tappen, want in deze wedstrijd straalde de machteloosheid er van af.
Opstelling: William Kolkman, Remco Stam, Gijs Klein Nagelvoort, Ivan Schuppert, Nick Dijkink, Michel Stam (Max Nab), Edwin Bolink, Matthijs de Jong, Arian Vorkink, Remon Müller en Jordy Kamphuis (Glenn ten Berge).